کانادا به عنوان کشوری که به دانشجویان بینالمللی وعده میدهد فرصتهای زندگی و کار را فراهم کند، در حال حاضر با تغییرات قابل توجهی در قوانین مهاجرتی خود روبرو است. این تغییرات، از جمله محدودیتهای جدید در صدور مجوزهای تحصیلی و قوانین سختگیرانهتر برای مجوزهای کار پس از تحصیل، مسیرهای دستیابی به اقامت دائم را برای دانشجویان بینالمللی پیچیدهتر کرده است.
تاریخچه وعدههای کانادا به دانشجویان بینالمللی
در طی نزدیک به دو دهه، کانادا به دانشجویان بینالمللی به ویژه در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا وعده میداد که با تحصیل در این کشور، میتوانند به اقامت دائم دست یابند. این مدل «تحصیل-کار-اقامت» (که به آن «ادوکریشن» نیز گفته میشود) به منبعی مطمئن از استعداد، درآمد دانشگاهی و مهاجران آینده تبدیل شده است. دولت کانادا، به ویژه از طریق وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی، با راهاندازی برنامههایی ویژه برای جذب دانشجویان تحصیلات تکمیلی، بر این مدل تأکید کرده است.
بیشتر بخوانید: اصلاحات آموزشی در ایرلند شمالی، زبانآموزی کودکان را محدود میکند
پیامدهای تغییرات اخیر
اما اکنون شرایط در حال تغییر است. دولت کانادا در سال ۲۰۲۴، سقفی ملی برای صدور مجوزهای تحصیلی تعیین کرده است که انتظار میرود موجب کاهش ۳۵ درصدی در تأیید این مجوزها نسبت به سال ۲۰۲۳ شود. علاوه بر این، قوانین جدید برای مجوز کار پس از تحصیل همچنین شرایط زبان و زمینه تحصیلی را سختتر کرده است، بهخصوص برای برنامههای تحصیلی در سطوح پایینتر از کارشناسی.
این تغییرات به عنوان راهی برای ایجاد مهاجرت پایدار و کاهش فشار بر خدمات عمومی و مسکن معرفی شدهاند. اما در عین حال، نحوه اجرای این تغییرات به طور قابل توجهی بر مسیر تحصیلی-مهاجرتی که کانادا سالها به آن تکیه کرده، تأثیر میگذارد. استانها نیز به این تغییرات پاسخ داده و شرایط را سختتر کردهاند. برای مثال، استان کبک برنامهای که به طور خاص برای دانشجویان فارغالتحصیل طراحی شده بود را تغییر داده و به جای آن سیستم امتیازبندی سختگیرانهتری را معرفی کرده است.
استان انتاریو نیز به همین ترتیب، برنامههای خود را تحت برنامه نامزدی مهاجران انتاریو (OINP) به شدت تغییر داده است. این تغییرات به این معناست که دانشجویان بینالمللی که به تازگی فارغالتحصیل شدهاند، دیگر نمیتوانند به راحتی به اقامت دائم دست یابند و باید به انتظار بمانند تا در یکی از مسیرهای جدید استان قرار گیرند.
نیاز به اصلاحات پایدار در سیاستهای مهاجرتی
برای حل این مشکلات، نیاز به اصلاحات پایدار در سیاستهای مهاجرتی است. این اصلاحات باید شامل دورههای انتقالی مشخص باشد تا از حقوق دانشجویان بینالمللی که طبق قوانین قبلی زندگی و تحصیل کردهاند، حفاظت کند. همچنین، نیاز به شفافیت بیشتری در فرآیندهای صدور مجوز و وضعیت درخواستها وجود دارد. این موارد کمک میکند تا دانشجویان بتوانند برنامهریزی دقیقی برای آینده خود داشته باشند.
در نهایت، دولت و استانها باید همکاری بیشتری با دانشگاهها داشته باشند تا از اینکه مسیرهای مهاجرتی به طور عادلانه و شفاف مدیریت میشوند، اطمینان حاصل شود. این موضوع نه تنها به نفع دانشجویان بینالمللی است، بلکه به نفع کل جامعه و اقتصاد کانادا نیز خواهد بود.
بیشتر بخوانید: تهدید هوش مصنوعی و ضرورت کنترل مشابه پیمان عدم اشاعه هستهای · کانادا باید به یک شریک یکپارچه در اتحادیه اروپا تبدیل شود
