نیوزیلند ظرف یک دهه آینده به طور رسمی به یک جامعه «فوقسالخورده» تبدیل خواهد شد، به طوری که بیش از یک پنجم جمعیت، معادل حدود ۱.۲ میلیون نفر، ۶۵ سال یا بیشتر خواهند داشت. این تغییر عمیق جمعیتی نیازمند بررسیهای دقیقتری در مورد تأثیر آن بر روی سیاستهای اقتصادی، بهداشت و نیروی کار است.
توجه به زیرساختها و محیط اجتماعی
بیش از ۹۵٪ از نیوزیلندیها بالای ۶۵ سال در خانههای خصوصی زندگی میکنند. این واقعیت بدان معناست که برای آمادهسازی برای یک جمعیت پیر، باید به همان اندازه که به خانههای بازنشستگی و تختهای بیمارستانی توجه میشود، به خیابانها و محلهها نیز توجه کرد. سؤالاتی مانند دسترسی آسان به پیادهروها، امکان جابجایی بدون نیاز به خودرو، و دسترسی به فروشگاهها و خدمات عمومی روز به روز اهمیت بیشتری پیدا میکنند.
بیشتر بخوانید: چالشهای پلیس روستایی در مقابله با خشونت خانگی در استرالیا
مدلهای بینالمللی و چالشهای نیوزیلند
چارچوبی که توسط سازمان بهداشت جهانی برای ایجاد جوامع دوستدار سالمندان طراحی شده است، به بهبود زندگی افراد در حال پیری کمک میکند. این چارچوب شامل طراحی خیابانها، حمل و نقل، مسکن و مشارکت اجتماعی است. با این حال، نیوزیلند نسبت به بسیاری از کشورها در پذیرش این چارچوب کندتر عمل کرده است.
کاهش نرخ باروری و افزایش طول عمر از دلایل اصلی پیر شدن جمعیت در نیوزیلند است. با این حال، لازم است که پیری جمعیت را به عنوان یک موفقیت ببینیم، نه به عنوان یک بحران. محیطهایی که افراد در آن زندگی میکنند میتواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی آنها داشته باشد.
برای این که نیوزیلند به درستی به چالشهای ناشی از پیر شدن جمعیت پاسخ دهد، دولتهای محلی باید به طرحهای دوستدار سالمندان توجه بیشتری نشان دهند و طراحیهای مناسب را به عنوان یک اصل در توسعه شهری و خدمات عمومی مد نظر داشته باشند. همچنین، باید به اهداف قابل اندازهگیری متعهد شوند تا پیشرفتها قابل ارزیابی باشند.
در نهایت، آینده «فوقسالخورده» نیوزیلند یک انتخاب نیست، بلکه الزامی است. تصمیمگیرندگان باید آمادهسازیهای لازم را برای ایجاد جوامعی که به سالمندان کمک کنند تا توانمند، متصل و درگیر بمانند، انجام دهند.
بیشتر بخوانید: نیکلاس مادورو در پی فشارهای سیاسی و نظامی ایالات متحده دستگیر شد · سینگاپور و بحران زاد و ولد: آیا پول میتواند خانواده بسازد؟
