استرالیا در حال بررسی و توسعه استانداردهای الزامی برای مراکز داده بزرگ است که استفاده از انرژی و آب این زیرساختهای حیاتی را تحت تأثیر قرار میدهد. این تصمیم به دنبال افزایش نگرانیها درباره اثرات زیستمحیطی ناشی از پروژههای بزرگ مراکز داده اتخاذ شده است. بهخصوص با رشد سریع تقاضا به دنبال رونق هوش مصنوعی، این زیرساختها به یکی از موضوعات اصلی بحثهای سیاسی تبدیل شدهاند.
چالشهای موجود در دادهبرداری از مراکز داده
مراکز داده به طور سنتی از دو دهه پیش وجود داشتهاند، اما تغییرات اخیر در تکنولوژی و تقاضا، توجه بیشتری را به سوی این مراکز جلب کرده است. برآوردها نشان میدهد که در سال ۲۰۲۰، مراکز داده تقریباً ۱.۵ درصد از برق جهان را مصرف میکردند، اما با رشد هوش مصنوعی، این رقم به ۳ درصد در استرالیا رسیده است و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ به ۱۳ درصد برسد. این رقم میتواند آنها را در کنار صنایع پرمصرف مانند ذوب آلومینیوم قرار دهد.
بیشتر بخوانید: اهمیت استراتژیک خاک اروپا و نیاز به اقدامات فوری
با این حال، دادههای دقیقی در مورد مصرف آب و انرژی این مراکز در دسترس نیست. حدود ۲۲۵ مرکز داده در حال برنامهریزی یا توسعه هستند و اگر همه آنها تأیید شوند، به تقاضای جدیدی معادل ۶۷ گیگاوات برق منجر خواهند شد. اما این اطلاعات توسط اپراتورها به صورت داوطلبانه ارائه میشود و در نتیجه، مقایسه و بررسی آنها دشوار است.
اقدامات جدید و پیامدهای آن
دولت استرالیا در حال حاضر به دنبال ایجاد استانداردهای ملی الزامی برای مراکز داده است که شامل استفاده از انرژی، آب و زمین میشود. این قانون قرار است اوایل سال آینده معرفی شود. این اقدام میتواند به بهبود شفافیت کمک کند و به کاهش نگرانیهای محلی درباره تأثیرات زیستمحیطی این مراکز یاری رساند.
به عنوان مثال، در سیدنی، مراکز داده در حال حاضر حدود ۳.۵ میلیارد لیتر آب در سال مصرف میکنند، که کمتر از ۱ درصد از تأمین آب شهر است. اما پیشبینی میشود که این رقم در دهه آینده به ۲۵ درصد برسد. این تغییر میتواند به طور قابل توجهی تأثیرات زیستمحیطی و اجتماعی را تحت تأثیر قرار دهد، به ویژه در مناطقی که با کمبود آب مواجه هستند.
بسیاری از این مراکز در مناطق گرم و خشک پیشنهاد شدهاند که نگرانیهای بیشتری را درباره تأمین آب ایجاد میکند. بنابراین، بهینهسازی مصرف آب و انرژی در این مراکز باید در اولویت قرار گیرد. با این حال، تنها بهبود کارایی کافی نیست و نیاز است تا به طور کلی مصرف آب و انرژی در نظر گرفته شود.
تجربههای بینالمللی، به ویژه در ایرلند و ایالات متحده، نشان میدهد که تأثیرات زیستمحیطی مراکز داده عمدتاً محلی هستند و جوامع میزبان اغلب به دلیل مسائل مربوط به صدا، انرژی و آب، مخالف این مراکز هستند. بنابراین، ایجاد شفافیت و جمعآوری دادهها میتواند به سیاستگذاران در اتخاذ تصمیمات مناسب کمک کند.
در نهایت، آینده مراکز داده در استرالیا به شدت به توانایی دولت در مدیریت تقاضا و تأثیرات زیستمحیطی آنها بستگی دارد. ایجاد استانداردهای الزامی و جمعآوری دادههای دقیق، میتواند به کاهش تنشها و نگرانیهای محلی کمک کند و از اثرات منفی محیط زیستی جلوگیری نماید.
بیشتر بخوانید: دادگاه فدرال آمریکا: حق آب پاک در قانون اساسی وجود ندارد · مراکز داده انگلیس در اشتغالزایی بدقول شدند
