در یک گزارش جهانی تازه، اعلام شده است که یکنهم از پرندگان مهاجر در معرض خطر انقراض قرار دارند. این گزارش همچنین نشان میدهد که ۴۵ درصد از گونههای مهاجر شامل جوجهتیغیها، کبوترهای دریایی و پرندگان قطبی در حال کاهش هستند.
انقراض تاریخی
پرندهٔ مهاجر «کُرولوی باریکمنقار» سال گذشته بهطور رسمی منقرض شده است، که این نخستین انقراض جهانی پرنده در قارهٔ اوراسیا و آفریقا در قرنهای اخیر به شمار میآید. در طول ۱۵۰ سال گذشته، هفت گونه از پرندگان مهاجر تأیید یا مشکوک به انقراض شدهاند. این آمار نه تنها نگرانکننده است، بلکه زنگ خطری برای اکوسیستمهای طبیعی به شمار میرود که به این پرندگان وابستهاند.
پیامدهای زیستمحیطی
کاهش جمعیت پرندگان مهاجر میتواند پیامدهای جدی برای تنوع زیستی و توازن اکوسیستمها داشته باشد. پرندگان نه تنها در گردهافشانی گیاهان و پراکندگی بذرها نقش دارند، بلکه به کنترل آفات نیز کمک میکنند. انقراض این پرندگان میتواند منجر به اختلال در زنجیرهٔ غذایی و کاهش کیفیت زندگی سایر گونهها شود.
در این راستا، اجلاس جهانی در کنیا به منظور گام برداشتن برای حفظ پرندگان مهاجر و پروازگاههای آنها برگزار شده است. این اجلاس بهدنبال ایجاد تعهداتی برای حفاظت از محیط زیست و پرندگان مهاجر است، اما سوال اصلی اینجاست که آیا این تعهدات به عمل خواهد آمد یا فقط در حد یک شعار باقی خواهد ماند؟
با توجه به این وضعیت، نیاز به اقدام فوری و مؤثر برای حفظ پرندگان مهاجر و اکوسیستمهای مرتبط با آنها بیش از پیش احساس میشود. آیا فرصتی برای بازگشت به وضعیت پایدار وجود دارد؟
