تحلیلهای اخیر نشان میدهند که در مقایسه بین دو کشور بریتانیا و دانمارک، نوع و میزان مصرف داروها بهویژه در زمینههای مرتبط با سلامت جسمی و روانی تفاوتهای چشمگیری دارد. در حالیکه ممکن است تصور شود که بریتانیاییها به دلیل شیوه زندگی نامناسب خود به داروهای متعددی وابستهاند، واقعیت پیچیدهتر از این است. این بررسی بهطور خاص نشان میدهد که در زمینه داروهای مربوط به بیماریهای مزمن، هر دو کشور تقریباً در یک سطح مشابه عمل میکنند، اما در مواردی که داروها برای جبران ناکامیهای اجتماعی تجویز میشوند، بریتانیا بهمراتب بیشتر از دانمارک به تجویز دارو تمایل دارد.
توزیع نابرابر داروها در جوامع مختلف
در بریتانیا، تجویز داروها بهویژه در جوامع کمدرآمد بهطرز قابل توجهی بیشتر است. در واقع، تجویز داروهایی که مستقیماً به درد، اضطراب و ناراحتیهای اجتماعی مرتبط هستند، در این کشور به میزان بالاتری نسبت به دانمارک انجام میشود. بهطور مثال، در سال گذشته، بیش از ۹۲ میلیون داروی ضدافسردگی در بریتانیا تجویز شده است، در حالی که دانمارک بهتنهایی در اروپا موفق به کاهش مصرف این داروها شده است.
بیشتر بخوانید: AI در پزشکی: صرفهجویی یا خطر برای بیماران؟
بر اساس بررسیهای انجام شده، در سال ۲۰۲۴-۲۵، در انگلستان ۱.۲۶ میلیارد نسخه دارو تجویز شده است که بهطور متوسط معادل ۲۲ نسخه برای هر نفر میشود. در حالی که این رقم در دانمارک تنها ۱۳ نسخه برای هر نفر است. این تفاوت نهتنها به نوع داروها بلکه به شرایط اجتماعی و اقتصادی جوامع نیز مربوط میشود. در جوامع کمدرآمد بریتانیا، داروهایی مانند آنتیسایکوتیکها و داروهای ضد درد بهطرز قابل توجهی بیشتر از مناطق ثروتمند تجویز میشوند.
رابطه بین سلامت روان و ساختار اجتماعی
برگزیدگان اجتماعی و اقتصادی در بریتانیا و دانمارک بهطرز عمیقی بر سلامت روان و جسمی شهروندان تاثیرگذارند. نابرابریهای اجتماعی در بریتانیا منجر به افزایش بیماریهای روحی و جسمی در جوامع کمدرآمد شده است. در حقیقت، محققان از این پدیده بهعنوان «بیماریهای ناامیدی» یاد میکنند. این مسئله با افزایش خودکشیها و مرگومیر ناشی از مصرف مواد مخدر و الکل در این جوامع مرتبط است. در حالی که در دانمارک، با وجود مصرف داروهای روانپزشکی کمتر، شیوههای پیشگیری و حمایتهای اجتماعی بیشتری وجود دارد که بهطور موثرتر در کاهش مشکلات روانی مؤثر است.
فرهنگ مصرف دارو در بریتانیا نیز بهطور قابل توجهی با دانمارک متفاوت است. در بریتانیا، داروهایی مانند مسکنها بهراحتی در دسترس هستند و این در حالی است که در دانمارک، فروش این داروها بهطرز شدیدی محدود شده است. این دسترسی آسان به داروها بهنوعی به فرهنگ «خودمراقبتی» وابسته است، اما باید توجه داشت که این موضوع میتواند عوارضی نیز به همراه داشته باشد. بهعنوان مثال، محدود کردن اندازه بستههای داروی پاراستامول در بریتانیا به کاهش ۴۳ درصدی مرگومیر ناشی از اوردوز کمک کرده است.
بهطور کلی، این یافتهها نشان میدهند که ساختار اجتماعی و اقتصادی هر کشور در میزان وابستگی به دارو و نوع مصرف آن تأثیرات عمیقی دارد. دانمارک با تمرکز بر پیشگیری و حمایتهای اجتماعی، نسبت به بریتانیا که بیشتر به تجویز دارو تمایل دارد، عملکرد بهتری در کاهش مشکلات سلامت روان و جسمی دارد.
بیشتر بخوانید: ارتباط عفونت معده و سرطان روده: یک هشدار جدی! · چرا دوستیابی در دانشگاه برای جوانان سختتر از آنچه به نظر میرسد است؟
