برگزاری سمفونی BRICS در تاریخ ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۶ در دهلی نو، نمایشی از تلاش این گروه برای بازتعریف نظم جهانی بود. در این مراسم، حدود ۱۶۰ هنرمند با اجرای برنامهای تحت عنوان «سمفونی BRICS - یک ریتم، فرهنگهای متعدد»، به نمایندگی از کشورهای عضو و شرکای BRICS، همکاری بینالمللی را تجسم کردند.
نمادهای فرهنگی و چالشهای همکاری
در این اجرا، سازهایی از کشورهای مختلف بهکار گرفته شدند؛ از جمله بالالایکا و بیان از روسیه و سازهای ارهو و گوزنگ از چین. این برنامه نهتنها تصویر جذابی از همکاری بینالمللی ارائه کرد، بلکه نمادی از چالشهای همکاری بین کشورهای با نظامهای سیاسی و منافع استراتژیک متفاوت نیز بود.
بیشتر بخوانید: دورنمای خطرناک برای سیاستمداران: افزایش آزار و تهدیدها در بریتانیا
BRICS به عنوان یک نهاد، با چالشهای پیچیدهای مواجه است. این گروه شامل کشورهای مستقل است که بهسختی میتوانند تاریخ یا سنت فرهنگی مشترکی پیدا کنند. با این حال، سمفونی بهعنوان یک نماد از تفاوتها، نشان میدهد که چگونه میتوان بر این چالشها غلبه کرد. هر ساز در ارکستر بهطور مستقل میتواند عمل کند و در عین حال به کل گروه کمک کند.
تاریخچه سمفونی و تأثیرات فرهنگی
نکته جالب توجه این است که ارکستر مدرن خود محصول فرهنگ موسیقی اروپایی است. این تناقض، تأثیر سمفونی BRICS را بهعنوان دیپلماسی فرهنگی کاهش نمیدهد. بلکه نشان میدهد که چگونه قدرت فرهنگی میتواند بهطور مؤثر عمل کند و نمادهای قدیمی میتوانند معانی جدیدی در دستهای جدید پیدا کنند.
تاریخ ارکستر به دربارهای سلطنتی و تئاترها مرتبط است و استخدام موسیقیدانان تنها بهعنوان یک سرگرمی نبوده است. این مراسمات میتوانند ثروت و قدرت را به نمایش بگذارند. با این حال، نمادهای فرهنگی لزوماً متعلق به جوامعی نیستند که آنها را خلق کردهاند. این روند در تاریخ موسیقی روسیه در قرن نوزدهم بهوضوح قابل مشاهده است.
در پایان، سمفونی BRICS نهتنها بهعنوان یک نمایش فرهنگی، بلکه بهعنوان نمادی از تغییرات سیاسی و فرهنگی در سطح بینالمللی مطرح میشود. این اجرا میتواند معانی مختلفی برای مخاطبان مختلف داشته باشد و نشاندهنده این است که همکاری فرهنگی میتواند در کنار تفاوتها وجود داشته باشد.
بیشتر بخوانید: مارک کارنی و تلاش برای عضویت همکار در اتحادیه اروپا · BRICS در نیودل هیجانانگیز: اتحاد در دل اختلافات
