در سال ۲۰۱۹، استیو فتتر در مقالهای با عنوان «یک اسفنج هستهای ارزانتر» بر این نکته تأکید کرد که نیازی به ساخت موشکهای بالستیک بین قارهای (ICBM) جدید نیست. او استدلال کرد که پنتاگون میتواند با تمدید عمر موشکهای Minuteman III، میلیاردها دلار صرفهجویی کند. حالا، پس از گذشت نزدیک به هفت سال، این پرسش مطرح است که آیا این استدلال همچنان معتبر است و آینده برنامههای موشکی آمریکا چگونه خواهد بود؟
تغییرات در اولویتهای دفاعی
در این سالها، بودجههای دفاعی و اولویتهای استراتژیک به شکلی قابل توجه تغییر کردهاند. در حالی که برخی مقامات بر لزوم ساخت موشکهای جدید تأکید دارند، فتتر بر این باور است که تأکید بر نگهداری و بهبود سیستمهای موجود میتواند راهحلی اقتصادی و مؤثر باشد. این استراتژی نه تنها هزینهها را کاهش میدهد بلکه به امنیت ملی نیز کمک میکند.
بیشتر بخوانید: آیا PISA ۲۰۲۵ واقعاً به ما کمک میکند؟ نگاهی به رتبهبندی مدارس
برنامه جدید موشکی آمریکا با چالشهای متعددی مواجه است. در حالی که برخی از تحلیلگران به دنبال تقویت قابلیتهای هستهای کشور هستند، بسیاری دیگر بر این نکته تأکید دارند که تکیه بر سیستمهای قدیمیتر میتواند به صرفهجوییهای قابل توجهی منجر شود.
آینده نامشخص
با توجه به تغییرات مداوم در عرصه بینالمللی و ظهور تهدیدات جدید، آینده برنامههای موشکی آمریکا به شدت وابسته به تصمیمات استراتژیک است. آیا پنتاگون به سمت ساخت موشکهای جدید میرود یا به استراتژی نگهداری و بهبود سیستمهای قبلی ادامه میدهد؟ تنها زمان پاسخ این سؤال را خواهد داد.
بیشتر بخوانید: میراث پیچیده آلیس دانکن-کمپ در فرهنگ میتاکا · افشاگری دربارهٔ امنیت ملی: گزارشی که باید منتشر شود
