PISA (Programme for International Student Assessment) یکی از معتبرترین ارزیابیهای جهانی است که هر سه سال یکبار، عملکرد دانشآموزان در زمینههای ریاضی، خواندن و علوم را بررسی میکند. حالا که به سال ۲۰۲۵ نزدیک میشویم، سوالات زیادی دربارهٔ این ارزیابی و نتایج آن مطرح میشود. آیا واقعاً این آزمون به ما کمک میکند تا نظامهای آموزشی خود را بهبود ببخشیم یا صرفاً به یک ابزار برای رتبهبندی مدارس تبدیل شده است؟
نگاهی به نتایج PISA
نتایج PISA نه تنها به دولتها کمک میکند تا عملکرد نظامهای آموزشی خود را بسنجند، بلکه به والدین و دانشآموزان نیز اطلاعاتی دربارهٔ کیفیت آموزش ارائه میدهد. اما آیا واقعاً این معیارها تمام جنبههای کیفیت آموزش را در بر میگیرند؟ آیا میتوان با یک آزمون استاندارد، تنوع و پیچیدگیهای آموزشی را در کشورها و فرهنگهای مختلف اندازهگیری کرد؟
بیشتر بخوانید: تحلیل تاریخچه کلاژ: از ژاپن قرن دوازدهم تا سفر به سیدنی و خانههای ما
برخی منتقدان بر این باورند که تمرکز بر روی نتایج این آزمون، نظامهای آموزشی را به سمت یکسانسازی سوق میدهد و تنوعهای فرهنگی و آموزشی را نادیده میگیرد. آیا ما باید به جای رقابت در رتبهبندیها، بیشتر بر روی مسائل بنیادی مانند کیفیت معلمها، روشهای تدریس و منابع آموزشی تمرکز کنیم؟
آیندهٔ PISA و چالشهای پیشرو
با نزدیک شدن به PISA ۲۰۲۵، زمان آن رسیده است که نه تنها به نتایج این آزمون فکر کنیم، بلکه به این سوال بپردازیم که آیا این آزمون به حل چالشهای واقعی آموزشی کمک میکند یا خیر. آیا ما به دنبال بهبود واقعی نظام آموزشیمان هستیم یا صرفاً میخواهیم در جدولهای رتبهبندی بالا باشیم؟
در نهایت، این مهم است که از خود بپرسیم: آیا PISA ۲۰۲۵ واقعاً به ما کمک میکند تا درک بهتری از نظامهای آموزشیمان پیدا کنیم، یا فقط یک مسابقهٔ بیپایان برای بالا رفتن در جدولهاست؟
بیشتر بخوانید: جنگ علیه ایران؛ چالشهای جدید آمریکا در آسیا · افزایش اضطراب خواندن در دانشآموزان: ریشهها و پیامدها
