اد شیران با انصراف تمامی هنرمندان همکارش از ادامهٔ تور در ایالات متحده روبهرو شد. این اتفاق پس از سخنرانی پرشور مکلمور، رپر آمریکایی، دربارهٔ "آزادی فلسطین" روی صحنه رخ داد. کنارهگیری هنرمندان بهعنوان نشان همبستگی، شکاف عمیقتری را در صنعت موسیقی امروزی نمایان کرد. در حالی که برخی هنرمندان همچنان اصرار دارند که سیاست را از موسیقی دور نگه دارند، دیگران انتظار دارند که موسیقی در پاسخ به زمانهٔ خطرناک ما سخن بگوید.
تغییر انتظارات از هنرمندان
به نظر میرسد اد شیران از این که موضع غیرسیاسی او به چالش کشیده شده، شگفتزده شده است. او در واکنش گفت: "من در این زمینه همدست نیستم" و افزود: "کسانی که به کنسرتهای من میآیند، انتظار یک فوروم سیاسی ندارند". در اینجا مفهوم انتظارات از هنرمندان بهعنوان محور بحث مطرح میشود. انتظاراتی که در گذشته در مورد هنرمندان متفاوت بود و امروزه بهطور کلی تغییر کرده است.
بیشتر بخوانید: پیشنهاد کانادا برای عضویت «همکار» در اتحادیه اروپا
در دو دههٔ پیش، هنرمندانی مانند مدونا بهخاطر مواضع سیاسی خود با محدودیتهای رادیویی روبهرو بودند. اما اکنون، با پیشرفت تکنولوژی و تغییرات اقتصادی در صنعت موسیقی، انتظارات مخاطبان از هنرمندان بهطور قابلتوجهی تغییر کرده است. در عصر استریم، ابزاری برای خاموش کردن هنرمندانی که مواضع سیاسی بحثبرانگیز دارند وجود ندارد و این واقعیت باعث شده است که هنرمندان بزرگ کمتر تحت تأثیر مسائل تجاری قرار بگیرند.
خطر و مسئولیت اجتماعی هنرمندان
این تغییرات به هنرمندان جوانتر فشار میآورد که چرا نباید ریسک کنند و موضعگیری کنند. بهویژه در مورد فلسطین، این موضوع بیشتر از هنرمندان کمنفوذ شنیده میشود. با این حال، برعکس، اد شیران که از لحاظ تجاری بسیار موفق است، این پرسش مطرح میشود که چرا او باید از موضعگیری سیاسی خودداری کند.
هنرمندان، چه جریان اصلی و چه غیرجریان اصلی، اکنون انتظاراتی از یکدیگر دارند. سکوت در مورد مسائل مهم به منبعی از شرم تبدیل شده است. بیلی آیلیش از هنرمندان دیگر خواسته است که علیه سازمانهای مهاجرت و گمرک ایالات متحده موضع بگیرند. همچنین هنرمند ایرلندی CMAT در مراسم دریافت جایزه بهترین آلبوم با تأکید بر اینکه زمان نشستن بر روی نردهها نیست، از دیگر هنرمندان خواسته است تا در برابر مشکلات اجتماعی موضعگیری کنند.
تحولات سیاسی در موسیقی تنها به تغییر انتظارات محدود نمیشود؛ بلکه به تغییر در لحن و احساس موسیقی نیز اشاره دارد. تحلیلهای اخیر نشان دادهاند که موسیقی پاپ به سمت غم و اندوه حرکت کرده است. این تغییرات نشاندهندهی تمایل شنوندگان به Authenticity از هنرمندان است و به همین دلیل، هنرمندانی مانند بیلی آیلیش و CMAT که به خاطر بیان صادقانهٔ احساسات خود شناخته شدهاند، در بین جوانان محبوبیت بیشتری پیدا کردهاند.
بهطور کلی، تحولات اخیر در صنعت موسیقی نشاندهندهٔ تغییرات عمیق در انتظارات اجتماعی از هنرمندان و نقش آنها در جامعه است. بنابراین، سوالی که پیش میآید این است: آیا هنرمندان باید به نقش اجتماعی خود پاسخگو باشند و در موضوعات مهم سیاسی موضعگیری کنند؟
بیشتر بخوانید: جیمی الیور: استانداردهای جدید غذایی مدارس فرصتی برای تغذیه درست کودکان است · چالشهای تنظیم مقررات هوش مصنوعی و نقش چین در آن
