در سال ۱۹۷۳، پس از افشای بمبارانهای مخفیانه کامبوج توسط ایالات متحده، کنگره وارد عمل شد. برای تأکید بر قدرت خود در مسائل جنگ و صلح، کنگره با وجود وتوی رئیسجمهور وقت، ریچارد نیکسون، قانون «قطعنامهی قدرتهای جنگ» را به تصویب رساند و این قانون همچنان معتبر است.
چالشهای اجرایی کنگره
متأسفانه، اجرای این قطعنامه توسط کنگره همواره با چالشهای جدی روبرو بوده است. در سال ۲۰۲۶، کنگره حدود ۱۹ قطعنامه قدرتهای جنگی برای محدود کردن خصومتها در ایران، ونزوئلا، کوبا و لبنان ارائه کرده است، اما تاکنون هیچکدام از این قطعنامهها نتوانستهاند یک جنگ را متوقف کنند.
بیشتر بخوانید: حسان علیان: کنترل تنگهها، قدرت اقتصادی محور مقاومت را تثبیت میکند
بهعنوان مثال، دربارهی ایران، هشت رأی برای پایان دادن به جنگ برگزار شده که هفت مورد از آنها شکست خورده است. تنها یک رأی موفق به تصویب شده که آن هم بهدلیل تغییر موضع سناتور بیل کاسیدی (جمهوریخواه از لوئیزیانا) پس از باخت در انتخابات اولیهاش بوده است. این تغییر موضع او به خاطر حمایت رئیسجمهور سابق، دونالد ترامپ، از رقیبش، به او اجازه داد تا بر خلاف اکثریت جمهوریخواهان رأی دهد.
دولت و منافع ملی
تحلیلها نشان میدهند که یکی از مشکلات اساسی قطعنامه قدرتهای جنگی این است که بسیاری از نمایندگان منتخب، بهجای منافع ملی، به دنبال منافع سیاسی خود هستند. جنگ با ایران همچنان ادامه دارد و این واقعیت بهخوبی نشان میدهد که کنگره در کجا ایستاده است.
توری باتمن، مدیر Advocacy در مؤسسه کوئینسی، در گفتوگویی که در برنامه «همیشه در جنگ» داشت، به اهمیت دیپلماسی و استفاده از قدرت کنگره برای محافظت از مردم آمریکا بدون استفاده بیمورد از نیرو اشاره کرد. او توضیح میدهد که حتی اگر یک قطعنامه قدرتهای جنگی به تصویب برسد، رئیسجمهور میتواند آن را وتو کند و برای لغو آن وتو، به اکثریت دوسوم در هر دو مجلس نیاز است. این وضعیت نشان میدهد که قطعنامهها بیشتر برای ایجاد آگاهی در کنگره هستند تا برای توقف واقعی جنگها.
با این حال، مردم نمیتوانند بیتفاوت بمانند. بسیاری از تماسهایی که آمریکاییها برای بیان نگرانیهای خود برقرار میکنند، به گوش نمایندگان میرسد. باتمن داستانی قوی از چگونگی توجه یکی از کارکنان کنگره به ماده ۲۱۹ – همکاریهای دفاعی فناوری ایالات متحده و اسرائیل – بهدلیل تماسهای بیش از ۵۰ نفر از constituents با دفتر سناتور، را به اشتراک میگذارد.
این درس به ما میآموزد که هنوز امیدی وجود دارد که نمایندگان کنگره بتوانند به نیازها و خواستههای constituents خود در زمینه جنگ و صلح پاسخ دهند.
بیشتر بخوانید: ولادیمیر پوتین: کشتار را ادامه میدهد تا شکست را نپذیرد · تأثیر جنگ بر اقتصاد کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس
