در دنیای پرتنش امروز، کشورهای هستهای بهراحتی میتوانند با یک اقدام ساده، یعنی تبدیل تضمینهای امنیتی منفی به قانونی الزامآور، امنیت جهانی را بهبود ببخشند. این اقدام نهتنها هزینهای به همراه ندارد، بلکه میتواند بهطور قابلتوجهی از خطرات جنگ هستهای بکاهد. اما سوال اینجاست که چرا هیچیک از این کشورها به چنین اقدامی مبادرت نمیکنند؟
چالشهای حقوقی و سیاسی
تبدیل تضمینهای امنیتی منفی به قانونی الزامآور، نیازمند تغییرات عمده در ساختارهای حقوقی و سیاسی موجود است. کشورهای هستهای باید بهصورت جدی و دقیق به این موضوع بپردازند و تعهدات خود را بهطور شفاف اعلام کنند. اما در عمل، ترس از عواقب این تعهدات و فشارهای سیاسی باعث میشود که این وعدهها تنها در حد سخن باقی بمانند.
بیشتر بخوانید: بایدن و ترامپ: نسلکشی در سودان و بیتوجهی جهانیان
با وجود این، چنین تعهدی میتواند بهعنوان یک علامت قوی از اراده کشورهای هستهای در راستای کاهش تنشها و تقویت همکاریهای بینالمللی در زمینه امنیت هستهای تلقی شود. اما پیشبینی میشود که تا زمانی که کشورها بهطور جدی به این موضوع نپردازند، اوضاع در زمینه امنیت هستهای همچنان ناپایدار باقی میماند.
نتیجهگیری
در نهایت، این عدم تمایل کشورهای هستهای به قانونی کردن تضمینهای امنیتی منفی نشاندهندهی یک پارادوکس بزرگ است. از یک سو، همه از هزینههای غیرقابل تصور جنگ هستهای آگاهاند و از سوی دیگر، هیچیک از آنها حاضر نیستند قدمی در این راستا بردارند. آیا این واقعیت بهراستی به معنای ناتوانی جامعه جهانی در مدیریت بحرانهای هستهای است؟
بیشتر بخوانید: میراث پیچیده آلیس دانکن-کمپ در فرهنگ میتاکا · بریتانیا واردات بساز و بفروش را ممنوع کرد؛ آیا اروپا هم به این اقدام میپیوندد؟
