در طول ۸۰ سال گذشته، سازمان ملل نه تنها به عنوان یک نهاد جهانی مطرح بوده، بلکه به نوعی به عنوان استانداردی برای برابری جنسیتی و حقوق بشر نیز شناخته میشود. اما اکنون با خروج آنتونیو گوترش از سمت دبیرکلی، این سازمان با چالشی جدی روبرو است: آیا میتواند به وعدههای خود در زمینه برابری جنسیتی عمل کند؟
تاریخچه دبیرکلی و چالشهای پیشرو
تاکنون نه مرد به عنوان دبیرکل سازمان ملل منصوب شدهاند و این سمت به عنوان "سختترین شغل در جهان" توصیف شده است. گوترش، دبیرکل کنونی، در طول دوره دو ساله خود، بحرانهای متعددی از جمله پاندمی کووید-۱۹ و تنشهای بینالمللی را مدیریت کرده است. با این حال، او نیز نتوانسته وضعیت نابسامان سازمان را بهبود بخشد و اکنون دبیرکل بعدی باید با چالشهای بیشتری روبرو شود.
بیشتر بخوانید: نقش هند در شرطبندی BRICS آسیای جنوب شرقی
از میان هشت نامزد اعلام شده، پنج نفر زن هستند. این امر نشاندهنده تغییرات در سطح رهبری سازمان ملل و فشارهای جهانی برای انتخاب یک زن به عنوان دبیرکل است. در واقع، این انتخاب نه تنها برای برابری جنسیتی اهمیت دارد، بلکه میتواند اعتبار سازمان ملل را نیز تقویت کند.
فشار برای انتخاب یک زن و گامهای آینده
در سالهای اخیر، تلاشها برای انتخاب یک زن به عنوان دبیرکل سازمان ملل افزایش یافته است. ائتلافهایی نظیر GWL Voices کمپینی به نام "دبیرکل خانم" راهاندازی کردهاند تا نامزدی زنان را تقویت کنند. این در حالی است که کشورهای عضو شورای امنیت و مجمع عمومی به شدت به نامزدی زنان تأکید میکنند و از کشورهای دیگر میخواهند تا زنان را به عنوان کاندیدا معرفی کنند.
با این حال، انتخاب دبیرکل جدید در شرایطی انجام میشود که تعاملات شورای امنیت به شدت قطبی و معاملهای شده است. انتظار میرود که ایالات متحده و روسیه به احتمال زیاد از انتخاب یک زن جلوگیری کنند، با استناد به اینکه انتخاب بر اساس جنسیت مناسب نیست. این چالشها میتواند بر روند انتخاب تأثیر بگذارد و به نوعی نشاندهنده عدم توافق در سطح جهانی در خصوص برابری جنسیتی باشد.
در نهایت، انتخاب دبیرکل جدید سازمان ملل نه تنها به عنوان یک رویداد سیاسی بلکه به عنوان یک آزمون برای نهاد جهانی در راستای بهبود شرایط برابری جنسیتی و شفافیت در رهبری تلقی میشود. اگر سازمان ملل بتواند نخستین زن را به عنوان دبیرکل خود منصوب کند، نه تنها به وعدههای خود در زمینه برابری عمل کرده، بلکه میتواند به عنوان یک الگو برای سایر نهادها و کشورهای جهان عمل کند.
بیشتر بخوانید: دولت مجارستان تحت رهبری پیتر ماگیار به دنبال بازسازی رسانههای عمومی · شکست ائتلاف راستگرای سوئد و استعفای اولف کریسترسون
