خروج استافانوس تسیتسیپاس از مسابقات US Open ٢٠٢٣، بهعنوان آخرین بازیکن با ضربه بكهند یك دست در این گرنداسلم، پایانی بر یك دوره ١٤٩ ساله در تاریخ تنیس به شمار میآید. از سال ١٨٧٧ كه اولین مسابقهٔ ویمبلدون برگزار شد، همواره حداقل یك بازیکن با این تكنیك در نیمهنهایی گرنداسلمها حضور داشته است. اکنون، این رویداد بهعنوان نقطهٔ عطفی در تاریخ تنیس تلقی میشود كه حاكی از تغییرات عمیق در سبكهای بازی و تكنیكهای مورد استفاده است.
تحول در تكنیكهای بازی
در سالهای اخیر، محبوبیت ضربه بكهند دو دست بهطور چشمگیری افزایش یافته است. این تغییر نهتنها نتیجهٔ پیشرفتهای تكنیكی و علمی در ورزش است، بلكه بهدلیل كارایی بالاتر این تكنیك در مقایسه با بكهند یك دست است. در اوایل دههٔ ٢٠٠٠، راجر فدرر بر تنیس مردان تسلط یافت، اما با ورود رافائل نادال و تكنیكهای نوآورانهاش، ضعفهای فدرر در ضربه بكهند یك دست مشخص شد. نادال با استفاده از توپهای با چرخش بالا، توانست این نقطه آسیبپذیر را مورد هدف قرار دهد.
بیشتر بخوانید: كمرنگ كردن نگرانكنندهٔ وزن: كنور بن و رایان گارسیا در وزنكشی شگفتیآفرین!
پیامدهای فرهنگی و استراتژیک
تحولات اخیر در تنیس، بهویژه كاهش تعداد بازیکنان با ضربه بكهند یك دست، تأثیرات عمیقتری بر فرهنگ و استراتژیهای این ورزش خواهد گذاشت. با حذف این تكنیك، تنوع تاكتیكی در بازی كمتر خواهد شد و تماشاگران شاهد كاهش رقابتهای جذاب بین سبكهای مختلف بازی خواهند بود. در گذشته، تفاوتهای استراتژیك بین بازیکنانی كه از تكنیكهای مختلف استفاده میكردند، جذابیت بیشتری به تنیس میبخشید. حال آنكه با گرایش به همگنسازی تكنیكها، تنیس به سمت یكنواختی و كمرنگ شدن زیباییهای این ورزش پیش میرود.
راجر فدرر، یکی از بزرگترین طرفداران بكهند یك دست، ابراز امیدواری كرده است كه این تكنیك بهطور كامل از بین نرود. اما واقعیت این است كه شرایط بازی و قوانین تنیس میتواند بهطرزی مثبت برای بازگرداندن این تكنیك تغییر كند. نیاز به تغییرات در قوانین و شرایط بازی احساس میشود تا زیبایی و تنوع تنیس حفظ شود و به بازیکنان فرصت بیشتری برای استفاده از تكنیكهای مختلف فراهم گردد.
بیشتر بخوانید: تاریخسازی Townsend و Siniakova در US Open: دو قهرمانی، یك رویا · نابغهٔ چپدست تنیس: تئو دیویدوف و انقلابی در زمین
