تحریمهای اقتصادی جدید ایالات متحده علیه ایران به رهبری اسکات بسنت، وزیر خزانهداری، بهعنوان "روز D اقتصادی" توصیف شده است. این تشبیه به روز فتح نرماندی، اگرچه جذاب به نظر میرسد، اما نشاندهندهٔ چالشهای اساسی است که ایالات متحده با آن مواجه شده است. موفقیت این تحریمها به شدت به واکنش چین، بهعنوان یکی از بزرگترین شرکای تجاری ایران، وابسته است.
پیشزمینه تحریمها
ایالات متحده با اعمال تحریمهای جدید بهدنبال فشار به ایران برای تغییر رفتارهای هستهای و منطقهای خود است. اسکات بسنت در اظهارات خود وعده داده است که این تحریمها "بزرگترین حمله مالی تاریخ علیه یک رقیب" خواهد بود. اما در کانون این استراتژی، چین بهعنوان یک بازیگر کلیدی قرار دارد که میتواند توانایی آمریکا در اعمال این تحریمها را به چالش بکشد.
بیشتر بخوانید: حوثیها میتوانند جنگ ایران را به نفع تهران تغییر دهند
نقش چین در تحریمها
چین بهعنوان یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت ایران، بهطور فزایندهای در اقتصاد این کشور دخالت دارد. در حالی که ایالات متحده در تلاش است تا با ایجاد فشار اقتصادی بر تهران، به اهداف سیاسی خود دست یابد، چین ممکن است بهدنبال حفظ روابط تجاری خود با ایران باشد. این موضوع میتواند بهطور قابلتوجهی بر تأثیر تحریمها بر اقتصاد ایران و همچنین بر موفقیت استراتژیهای ایالات متحده تأثیر بگذارد. در واقع، چین بهدنبال تأمین نیازهای انرژی خود است و به همین دلیل نمیتواند بهراحتی از بازار ایران خارج شود.
علاوه بر این، چین و ایران در سالهای اخیر همکاریهای استراتژیک را تقویت کردهاند که میتواند بهعنوان یک مانع بزرگ در برابر تحریمها عمل کند. این همکاریها شامل توافقات اقتصادی، سرمایهگذاریهای کلان و همکاریهای نظامی است که بهنوعی به تهران این امکان را میدهد که با فشارهای اقتصادی خارجی مقابله کند.
پیامدهای احتمالی برای ایالات متحده
اگر تحریمهای جدید نتوانند تأثیرات معناداری بر رفتار ایران بگذارند، ممکن است ایالات متحده با چالشهای جدی در عرصهٔ بینالمللی مواجه شود. ضعف در اجرای تحریمها میتواند بهمعنای آن باشد که آمریکا اعتبار خود را بهعنوان یک قدرت اقتصادی جهانی از دست بدهد. همچنین، این وضعیت میتواند به تقویت روابط بین ایران و چین و دیگر کشورها منجر شود که بهدنبال یافتن فرصتهای جدید برای تجارت با تهران هستند.
در نهایت، تحریمها بهعنوان یک ابزار سیاسی و اقتصادی، بدون در نظر گرفتن چالشهایی که از سوی چین و دیگر همپیمانان ایران بهوجود میآید، ممکن است به موفقیت نرسند. بهنظر میرسد که ایالات متحده باید در استراتژیهای خود تجدیدنظر کند و بهدنبال راهکارهای جدیدی برای مدیریت روابط اقتصادی و سیاسی خود با چین و ایران باشد.
بیشتر بخوانید: وزیر امور داخلی استرالیا سیاست مهاجرتی جدید را اعلام کرد · دیدار مودی و شی جین پینگ نشانهای از بهبود روابط هند و چین




