در سال ۲۰۱۸، دولت ترزا می قانونی را تصویب کرد که اجازه میدهد پزشکان NHS و همچنین ارائهدهندگان خصوصی داروهای مبتنی بر کانابیس را تجویز کنند. این تغییر قانونی به هدف کمک به بیمارانی همچون کودکانی با اشکال نادر و شدید صرع و بیماران مبتلا به اسپاسمهای عضلانی ناشی از بیماری چندگانه اسکلروزیس (MS) انجام شد. اما آنچه که باعث جنجال و بحثهای داغ در این زمینه شده، افزایش چشمگیر تجویز این داروها از طریق سیستم بهداشت خصوصی است.
تجربه بیمارانی که به خدمات خصوصی روی آوردند
بسیاری از بیماران به دلیل ناکافی بودن خدمات NHS و محدودیتهای قانونی، به سمت مراکز درمانی خصوصی روی آوردهاند. این مراکز عموماً قادر به ارائه تجویزهای سریعتر و راحتتر هستند، اما هزینههای بالای آنها بسیاری از بیماران را به چالش کشیده است. در حالی که برخی از بیماران از این خدمات راضی هستند و بهبود چشمگیری را تجربه کردهاند، دیگران از هزینههای سنگین و عدم شفافیت در قیمتگذاری شکایت دارند.
نکته جالب این است که با وجود اینکه NHS تنها برای چند بیماری خاص داروهای کانابیس تجویز میکند، اکثر بیماران برای دسترسی به این داروها مجبور به پرداخت هزینههای بالای درمان خصوصی هستند. این وضعیت باعث شده تا بیماران از یک سو با مشکلات مالی و از سوی دیگر با عدم دسترسی به خدمات درمانی مناسب روبرو شوند.
نقش رسانهها و افکار عمومی
رسانهها به صورت مداوم به این موضوع پرداخته و داستانهای مختلفی از بیماران منتشر میکنند. برخی از این داستانها به وضوح نشاندهنده چالشهای موجود هستند و برخی دیگر به موفقیتها و بهبودهای ناشی از استفاده از داروهای کانابیس اشاره دارند. این تبادل نظرها در نهایت به یک جنبش عمومی برای تغییرات بیشتر در قوانین و دسترسی آسانتر به درمانهای مبتنی بر کانابیس منجر شده است.
در نهایت، سوالی که باقی میماند این است که آیا زمان آن فرا رسیده است که دولت بهطور جدی به بررسی و اصلاح قوانین مربوط به تجویز داروهای کانابیس بپردازد؟ آیا باید به سمت یک سیستم بهداشتی عادلانهتری حرکت کرد که در آن همه بیماران، صرفنظر از وضعیت مالیشان، به درمانهای لازم دسترسی داشته باشند؟
