انتخابات روسیه و تداوم قدرت ولادیمیر پوتین

انتخابات پارلمانی در روسیه که در این آخر هفته برگزار می‌شود، در واقع به‌عنوان ابزاری برای حفظ قدرت ولادیمیر پوتین و حزب او، یعنی «روسیه واحد»، عمل می‌کند. در این انتخابات، اگرچه میلیون‌ها تن حق رأی دارند، اما نتیجهٔ آن از پیش تعیین‌شده است. هدف اصلی این انتخابات، نشان دادن تداوم قدرت و مشروعیت پوتین در صحنهٔ سیاسی کشور است.

فریبکاری در نظام سیاسی

حزب «روسیه واحد» به‌طور حتم کنترل دما را در دست خواهد داشت، اما برای حفظ ظاهر دموکراسی، تعدادی از کرسی‌ها نیز به دیگر احزاب «سیستماتیک» تعلق خواهد گرفت که به‌عنوان اپوزیسیون مجاز عمل می‌کنند. این احزاب نه‌تنها به‌عنوان نمایندهٔ واقعی مردم عمل نمی‌کنند، بلکه به‌نوعی به‌عنوان فشارسنجی برای نارضایتی عمومی در نظر گرفته می‌شوند.

بیشتر بخوانید: تهدید هوش مصنوعی و ضرورت کنترل مشابه پیمان عدم اشاعه هسته‌ای

در این میان، تفاوت بین آرای رسمی حزب «روسیه واحد» و نتایج واقعی باید به‌گونه‌ای مدیریت شود که احساس ناامنی در کرملین را به همراه نداشته باشد. بنابراین، هرگونه تقلب آشکار در انتخابات می‌تواند به شکاف در این نمایش قدرت منجر شود.

عوامل مؤثر بر انتخابات و نارضایتی عمومی

وجود خستگی ناشی از جنگ در اوکراین و افزایش تلفات انسانی، چالش‌های بیشتری برای پوتین به‌وجود آورده است. به‌ویژه، کمبود داوطلبان برای خدمت نظامی و نگرانی از امکان احضار مجدد نیروهای ذخیره، به نگرانی‌های عمومی افزوده است. در این شرایط، تصویری که از جنگ در اوکراین ارائه می‌شود، به‌طور مستقیم بر احساسات عمومی و در نتیجه بر انتخابات تأثیر می‌گذارد.

در این راستا، برخی احزاب از جمله «یا بلاکو» که پیش‌تر به‌عنوان یک حزب بی‌خطر شناخته می‌شد، به‌دلیل شعارهای ضد‌جنگ خود از انتخابات حذف شدند. این عمل نشان‌دهندهٔ نگرانی حکومت از رشد نارضایتی عمومی و تمایل مردم به حمایت از احزاب ضد جنگ است.

با توجه به اینکه در یک کشور خودکامه، نظرسنجی‌های دقیق وجود ندارد، افزایش سرکوب مخالفان یک نشانهٔ معتبر از رشد نارضایتی است. به‌نظر می‌رسد که کرملین به‌دنبال برگزاری انتخاباتی با کمترین میزان شور و شوق عمومی است، زیرا این نوع انتخابات می‌تواند تصویری از ثبات و تسلیم را به نمایش بگذارد.

در نهایت، نظامی که به‌عنوان «دموکراسی مدیریت‌شده» شناخته می‌شود، به‌دنبال حفظ قدرت از طریق ترکیبی از سرکوب، اعطای امتیازات تاکتیکی و تولید رضایت مصنوعی است. این سیستم به‌گونه‌ای طراحی شده است که فساد اقتصادی را به‌طور گسترده‌ای توزیع کند و به نخبگان خواب‌آلود اجتماعی اجازه دهد تا در سایهٔ این نمایش، به زندگی خود ادامه دهند.

بیشتر بخوانید: چین و درک متفاوت از رقابت هوش مصنوعی · انتخابات برزیل و ناتوانی در حل مشکلات اساسی کشور